verhuisd

Twee weken woon ik er al, op de achtste verdieping... (vanaf nu ga ik ook naar beneden met de lift. Bij 5 verdiepingen werd ik niet draaiierig, maar bij 8 wel)

En ik ben het al ferm gewend. Het zou weer ferm aanpassen worden, als ik nu terug naar La Lila moest.

Het toekomen was hemels. Samen met Nico, want er was toch meer achtergebleven dan ik dacht. De deur van de kamer open: BALLONNEN! en chocolaatjes op de schappen. Leuk-leuk-leuk.
Ik voelde me direct welkom, en dat betekende heel wat voor me... (Ik was een beetje onzeker toegekomen, eigenlijk. Dat lazen jullie al in het vorige bericht)

Het appartement: twee badkamers, een keuken, een woonkamer, drie slaapkamers. Zoals het hoort op een 3persoonsappartement (Hoewel de twee badkamers een luxe zijn). Allemaal niet-rokers (dat was de enige voorwaarde waaraan ik moest voldoen... Want Siri en Aisling hadden een beetje moeite met de verslaving van Giulia, mijn voorgangster.) Dat betekent: je kleren gewoon in de woonkamer kunnen laten drogen, minder astma-opstoten, geen ontbijt met een doordringend geurtje dat erop wijst dat er dichtbij een volle asbak staat... Leuk!

In La Lila zijn de twee Italiaanse meisjes op dieet. Niet dat ze niet meer snoepen, hoor. Alleen veel bedekter, stiekemer. Uitkomen voor het feit dat je eet, dat hoort niet. Toekomen op het nieuwe appartement, waar zowel Siri als Aisling midden in de blok bijna leefden op chocolade -en daar ook voor uitkwamen- was een hele verademing... Ineens veel minder op de vingers gekeken als je eet. Een leuk gevoel.

Vorig weekend Nele en Hanne op bezoek. Ik voelde me opeens op reis in eigen stad... Leuk-leuk-leuk.
Blij dat zij zich nu iets kunnen inbeelden wanneer ik praat over de salsa-lessen bij Sebastiaan (al was er deze week wel extreem-weinig volk door het verjaardagsfeestje van Stephane in La Lila), blij dat zij weten hoe Siri lacht, en hoe Aisling eruit ziet als ze zich opdoet. Dat ze weten dat het hier fel kan regenen (tem gisteren nog regen gehad, vandaag komt de zon erdoor), dat er een boel standbeelden staan, dat de stad proper is, dat ik ook nog niet overal écht mijn weg ken maar wel bijna overal, dat de chocolate hier nogal varieert van kwaliteit, hoe LaLila eruit ziet, en hoe ik daar leefde... Welke kleur mijn kamer daar had, en hoe ze kettingroken...

Ineens zijn mijn twee werelden geen twee werelden, maar een beetje één grote wereld. Mijn leven in België en mijn leven in Spanje. Mijn vrienden hier zullen zich beter kunnen voorstellen wie Hanne en Nele zijn, en hoe het Nederlands klinkt. Cool.

Op zaterdagavond een verjaardagsfeestje. Of een moving-in-feestje. Of gewoon een excuus voor Aisling en Siri die al lang een feestje wilden geven. Soit. Een feestje, dus.
Het toonde prachtig de dualiteit van mijn leven hier aan: Ik heb twee groepen vrienden. En had dus twee feestjes na elkaar.
Eén groep kwam toe rond een uur of 10-11. Rustig bij elkaar, babbelen. Cadeautjes opendoen. Een drankje, geen sigaret. En nog babbelen. Leuk van sfeer.
Tegen 12-1 uur vertrokken ze naar huis: moe van net-uit-examens, of moe-van-tijdens-examens, of gewoon zin-om-naar-huis.
Tegen 1 uur kwam de tweede groep toe. In grote bende, een man of 20, denkik. La Lila. En aanhangsels. Grappig, allemaal. Een drankje, een knuffel, een babbel. Een sigaret, en lach, een cadeautje. En ook leuk van sfeer. Helemaal anders, maar ik genoot evenzeer.

Nele en Hanne hebben bewezen dat het slimme meiden zijn: ondanks nog een basisspaans, verstonden ze zowat alles (applaus) en gaven zelfs nu en dan een antwoord in het Spaans... Maar met dat mijn nieuwe kotgenoten allebei veel beter Engels spreken dan Spaans (hoewel hun Spaans gezien de erasmusnormen goed is), werd er vooral in het Engels gecommuniceerd... En ik was blij te zien dat ik er niet altijd tussen hoefde te staan om te babbelen... (met dank aan de sociale vaardigheden van hanne en nele. :-D)

Ondertussen is de rust weergekeerd... Heb een allergieopstoot overgehouden aan mijn ietwat slordig omgaan met het kuisprogramma, maar daar geraak ik wel weer door. En tussen het snotteren en niezen door, is het blokken geblazen: maandag examen met het vijfde jaar. Dat lijkt nog even, maar er zijn stages en lessen en werkzittingen... man-man-man...
Maar ik kan het, geloof ik. Zo hier en daar wat details aanvullen, en in de tweede helft van de cursus ook nog grotere gaten. Maar ik geloof dat ik er nu ongeveer genoeg van kan om te slagen... Hoewel dat nog niet zo evident zal zijn: ik heb een 7,5 (op 10) nodig om te slagen... Nog even op de tanden bijten, dus...